Promesa to przyrzeczenie spełnienia świadczenia (najczęściej jest wykorzystywana przy udzieleniu kredytu). Często jednak pod pojęciem promesy kryje się obietnica bez pokrycia.

Co myśli klient:

• Pod słowem „promesa” kryje się dokument stanowiący przyrzeczenie, obietnicę, który zobowiązuje bank do udzielenia kredytu po spełnieniu określonych w promesie warunków.
• Skoro wydanie promesy wiąże się często z koniecznością poniesienia stosunkowo wysokiej opłaty (np. 500 zł), waga otrzymanego w zamian dokumentu powinna być na tyle wysoka, aby klient poczuł się usatysfakcjonowany korzyściami, które płyną z jego posiadania.

Czym może być promesa w praktyce stosowanej przez banki:

• Dokumentem, w którym bank zobowiązuje się w sposób wiążący do udzielenia kredytu.
• Dokumentem stanowiącym deklarację, która nie wiąże banku, często wyłącznie o charakterze informacyjnym (informacja dla klienta, że może się ubiegać o kredyt, nie przesądzając o jego otrzymaniu).

WNIOSKI:

• Pod pojęciem promesy kredytowej mogą kryć się dwa różne rozumienia tego słowa – tj. dokument zobowiązujący bank do udzielenia kredytu oraz niewiążąca deklaracja.
• Koszt deklaracji niekiedy znacznie przewyższa koszt dokumentu, który zobowiązuje bank do udzielenia kredytu, nawet o 200 – 300 zł.
• Często spotyka się brak jasno określonych, jednolitych procedur wewnętrznych banku dotyczących wydawania zarówno promesy, jak i deklaracji niewiążącej.
• Wysoki koszt wystawienia dokumentu nie musi być związany z posiadaniem przez niego cech, które umożliwiłyby realizację zamierzeń klienta.
• Otrzymanie wystawionej przez bank deklaracji nie powinno stać się dla klienta impulsem do podejmowania dalszych kroków w kierunku nabycia nieruchomości, na którą zamierza on wziąć kredyt.
• Aby uniknąć utraty wpłaconego zadatku lub poniesienia innych kosztów wynikających z niewywiązania się z umowy przedwstępnej przed jej podpisaniem należy uzyskać od banku dokument zobowiązujący bank do udzielenia kredytu.
• Klient ma prawo żądać jednoznacznych, jasno sprecyzowanych informacji na temat istotnych cech produktu (opłat, charakteru wydawanego produktu, korzyści dla klienta płynących z jego sporządzenia, okresu oczekiwania na jego wystawienie).

Działalność instytucji finansowych, określanych mianem instytucji zaufania publicznego objęta jest szczególnymi rygorami prawnymi, oraz poddana specjalistycznemu nadzorowi publicznemu. Jednak należy pamiętać, że podmioty te to przedsiębiorcy, którzy prowadzą działalność gospodarczą, w celu osiągnięcia zysku. W kontaktach z instytucjami finansowymi, klient spotyka osoby, które są ich przedstawicielami (np.: sprzedawcami czy pośrednikami). Ich zadaniem jest nakłonienie potencjalnego klienta do zawarcia umowy. Z zasady wynagrodzenie sprzedawcy uzależnione jest w całości albo w części od wyników sprzedaży. Pośród licznej rzeszy rzetelnych i profesjonalnych przedstawicieli instytucji finansowych możemy niestety również spotkać takich, którzy stosują nieuczciwe techniki sprzedaży, czy wywierania wpływu lub podejmują szereg innych działań, które mogą wprowadzić potencjalnego klienta w błąd i wywoływać mylne wyobrażenie, iż dany produkt finansowy jest korzystniejszy niż ma to miejsce w rzeczywistości. Jednocześnie z obserwacji poczynionych przez UKNF wynika, że klienci instytucji finansowych nie zawsze z należytą starannością podejmują decyzje finansowe. Poniższy materiał może okazać się pomocny w świadomym wyborze i korzystaniu z usług finansowych.

WNIOSKI

• Klienci nie powinni bezkrytycznie przyjmować informacji przekazywanych przez przedstawicieli instytucji finansowych – informacje te zawsze należy skonfrontować z treścią dokumentów.
• Klienci nie powinni podejmować decyzji o zawarciu umowy wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez przedstawiciela instytucji finansowej.
• Decyzję dotyczącą zawarcia umowy klienci powinni podejmować przede wszystkim w oparciu o wnikliwą analizę wzoru umowy oraz wszelkich innych dokumentów, które będą regulować wzajemne prawa i obowiązki stron.

Źródło: www.knf.gov.pl

Czy opłaca się zatem korzystać z banku online czy lepiej wybrać bank tradycyjny? Oferta banków online skierowana jest oczywiście do osób, które przede mają stały dostęp do Internetu. Dziś jest to coraz większa grupa osób dlatego też, banki  które postawiły na działalność w Internecie coraz lepiej się rozwijają.  Najlepszym przykładem jest tutaj mBank, niekwestionowany lider i marka natychmiastowo kojarzona jako bank online.

Zainteresowanie działalnością banków online dotyczy przede wszystkim osób młodych. Są to osoby, które jeszcze się uczą, jak i osoby które stawiają pierwsze kroki na rynku pracy.  Należy się jednak spodziewać, że bankowość internetowa będzie rozszerzać krąg swoich odbiorców także na inne grupy docelowe.  Bank Online ma przecież idealne możliwości aby spełnić oczekiwania osób starszych, które często nie chcą lub nie mogą udać się do placówki banku. Aby dotrzeć do tego kręgu odbiorców trzeba jednak postawić na dodatkową edukację klienta i maksymalnie ułatwić sposób korzystania z bankowości internetowej.

Jakie jeszcze osoby najchętniej korzystają z tych banków?  Osoby, które cenią sobie swój własny czas i dla których kontakt bezpośredni z pracownikiem banku, nie jest najważniejszy. Dziś banki internetowe wiedzą, że klienci przede wszystkim chcą korzystać z ich usług po to aby mieć więcej czasu, dla siebie. Korzystanie z nich więc nie może być utrudnione i nie może wiązać się z wysokimi opłatami.

Klient, który korzysta usług banku online musi mieć szybką możliwość zrobienia przelewu, doładowania telefonu lub założenia osobnego konta oszczędnościowego. Poza tym banki online kierują swoją ofertę do tych osób, które inwestują. Inwestycja na giełdzie, inwestycja w fundusze, inwestycja w swoje zdrowie i życie ( ubezpieczenia) – wszystko to muszą umożliwić banki online.